ในภาษาจีนมีเสียงวรรณยุกต์ 4 รูป 4 เสียง โดยใช้สัญลักษณ์บ่งบอกดังนี้
 อินผิง ( เสียงสามัญ )หยางผิง ( เสียงจัตวา ) สั่งเซิง ( เสียงเอก ) ชวี่เซิง ( เสียงโท ) | การวางวรรณยุกต์ให้วางไว้เหนือสระ กรณีที่ในหนึ่งคำมีสระหลายตัว ให้ทำดังนี้ 1. เลือกวางที่ a ก่อน 2. ถ้าไม่มี a ให้มองหา e และ o 3. ถ้ามี iu หรือ ui ให้วางวรรณยุกต์ไว้ที่ตัวหลังสุด |
| เสียงพยัญชนะเมื่อรวมกับสระเสียงผสม แล้วเปลี่ยนไป ได้เเก่ |
| uei - เอวย เมื่อมีพยัญชนะนำหน้าจะออกเสียงเป็น อุย เเละเปลี่ยนการเขียนพินอินเป็น _ui |
| uen - เอวิน เมื่อมีพยัญชนะนำหน้าจะออกเสียงเป็น อุน เเละเปลี่ยนการเขียนพินอินเป็น _un |
| การอ่านพินอินยังมีข้อกำหนดพิเศษที่ต้องศึกษา ยกตัวอย่างเช่น บางคำมีพยัญชนะต้นต่างกันเเต่สระเหมือนกัน |
| ออกเสียงตามรูปสระต่างกัน เป็นต้น ศึกษาเพิ่มเติมข้อกำหนดพิเศษได้ที่การเขียนพินอิน |
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น